اصلاح و اصلاحطلبی در ایران خودرو
«پروژهی اصلاح» در ایران خودرو همچنان قربانی میگیرد. مدیریت مقتدر اصلاحطلب با اجرای برنامههای اصلاحی خود٬ تولید را ۵۰ درصد افزایش داده٬ هزینههای تولید را کاهش داده و به اصطلاح توانسته است همزمان با کاهش قیمت٬ اهداف سهگانهی تولید٬ کیفیت و نوآوری را متحقق کند.
در «پروژهی اصلاح»٬ کارخانهی ایران خودرو تقسیم و به شرکتهای پیمانکاری واگذار شد و طی بخشنامههایی سیاستهای اصلاحی از جمله افزایش شدت کار٬ تحمیل سه شیفت کاری٬ تحمیل اضافهکاری اجباری و کار اجباری در روزهای جمعه و تعطیل به اجرا درآمد.
امید اولادی٬ کارگر ایران خورو٬ سال گذشته روز جمعه ۵ دیماه ساعت ۳ نیمهشب در حین کار بیهوش شد و پس از ۵ روز مقاومت جانسپرد. امید اولین قربانی نبود٬ ۳ ماه قبل پیمان رضیلو٬ کارگر ایران خودرو٬ در حین انجام کار و بر اثر فشار کار جان داد و هنوز یکسال از مرگ پیمان نگذشته که محمود محمودی٬ کارگر ایران خودرو٬ بر اثر سانحه از میان میرود. از زمان اجرای «پروژهی اصلاح» تاکنون چندین کارگر در ایران خودرو بر اثر فشار کار و سوانح شغلی جان خود را از دست دادهاند.
تاکنون پاسخ شرکت ایران خودرو به اعتراضات کارگران٬ تفرقهاندازی٬ ارعاب و تهدید به مداخلهی نیروهای حراست بوده است.
کارگران در نامهی سرگشادهی خود به هیأت اعزامی کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای آزاد کارگری مینویسند:
«ما کارگران حق هیچگونه اعتراض به حقوق خویش را نداریم. کوچکترین صدای اعتراض مساوی با اخراج و از دست دادن کار است. نمونهی آن٬ بیش از ۱۴ نفر همکاران ما که در خط مونتاژ به عدم پرداخت حق شیفت اعتراض کرده بودند اخراج شدند. سند آن در تمام روزنامهها موجود است یا٬ بیش از ۵۰ نفر از کارگران احیاگستر سبز که یک پیمانکار در داخل شرکت است در اعتراض به عدم پرداخت حق آکورد در آستانهی عید اخراج شدند.»
«به علت فشار کاری که بعضی مواقع بیش از ۱۰ ساعت است٬ به علت اضافهکاری و شبکاری اجباری و به علت وجود پیمانکاران سودجو که فقط جیب خود را میبینند و بدون کوچکترین آموزش کارگر را روانهی سر کار میکنند. روزانه چندین نفر دچار حادثه شده و سازمان تأمین اجتماعی هم هیچ نظارتی بر این موارد ندارد. طی سال گذشته چند نفر از همکاران ما جان خود را از دست دادهاند از جمله پیمان رضیلو٬ امید اولادی٬ فریدون گلستانی و صادق حسینزاده خانمیری»
«شرکت ایران خودرو یک شرکت تولیدی و ماهیت کار آن دائمی است ولی متأسفانه با سپردن کار به پیمانکاران خدماتی که اکنون تعداد آنها بالای ۱۰۰ شرکت شدهاند٬ کارگران را از کوچکترین حق خویش محروم کردهاند. این شرکتها که کارگران را برای خدمات می گیرند و در تولید از آنها استفاده میکنند٬ حقوق روزانه به کارگران میدهند که مغایر با تمام کنوانسیونهای حقوق بشر است. فروش کارگر از یک شرکت به شرکت دیگر (واگذاری کارگران پارکهای صنعتی ایران خودرو به شرکت پیشتاز سامان و شرکت جلانوین) تداعی بردهداری نوین است.»
همچنین در بیانیهی کارگران ایران خودرو به مناسبت اول ماه مه آمده است:
«امسال روز کارگر را در حالی گرامی میداریم که شرکتهای پیمانکاری روز به روز در حال گسترش و چون موریانه به جان ما افتادهاند. امنیت شغلی در میان شعار کاهش هزینهها رنگ باخته و تبعیض و بیعدالتی به خاطر به جیبزدن حقوق کارگران توسط پیمانکاران زندگی را بر ما تلخ کرده است.»
«امروز در حالی روز کارگر را گرامی میداریم که خصوصیسازی و تکه تکه کردن شرکت و واگذاری آن به شرکتهای خصوصی بزرگترین آرزوی مدیریت است. امروز هر دم از این باغ٬ خبر ناگواری میرسد و تنمان میلرزد.»
«روز کارگر شعار ما لغو تمام قراردادهای موقت روزمزدی و پیمانکاری و انحلال تمام شرکتهای پیمانکاری (شرکت پارکهای صنعتی٬ پال٬ نیما سرویس٬ راستین خدمات ٬ پیام نصر٬ احیاگستر سبز٬ جلانوین٬ پیشتاز سامان٬ تلفر٬ خانه ما٬ نوینسازان٬ شرکت تام٬ نوین پیمان و صدها پیمانکار دیگر و برقراری استخدام دائم و تضمین امنیت شغلی خواهد بود.»
دیگر قلم بر روی کاغذ نمیچرخد. میخواهم مقاله را آبوتاب دهم اما نمیشود. آبوتاب دادن کار عوامفریبان است. اغلب٬ حقایق «ساده وکوتاه» بیان میشوند. این است «حقیقت ساده» در کارخانهی ایران خودرو٬ برای آن چارهای بیاندیشید.
برگرفته از: نشریه آوای کار ۲۷ مهر ۱۳۸۳
