یاد‌داشت‌های رفقا و دوستان بابک سوم بهمن ماه ۹۸

 

مینا حسینی: غمگینم .حتی گاهی کلامی نمی یابی برای تسلی …….تنها نام نیک ،منش ستودنی و خنده هایش یادگار است .
از شمار دوچشم یک تن کم
وز شمار خرد هزاران بیش
بابک عزیز ،دوست نازنین .مترجم توانا ،روزنامه نگار فعال جایت همیشه خالی است و بغض رفتن تو تا همیشه با ماست.

 

 

نزهت صفری‌فرد: یاد بابک نازنین با آن کودکی دلنشین که من شانس دیدن لحظاتی از آنرا داشتم شاد و گرامی . محترم جان تولد بابک عزیز مبارک

 

حسین پور‌رضا: درود بر مردان آزاد اندیش ما و یاد بابک عزیز ما جاوید وماندگار باد.

 

نسرین میر: متی عزیز!
آب در جریان است و زندگی همچنین… یاد بابک عزیز جاودانه باد ❤️✨

 

خسرو گلستانی: یاد رفیق عزیز و مبارز بابک پاکزاد گرامی و راه و رسم بی‌خدشه اش پر رهرو باد!

 

نادیا کردی: یاد دوست نازنینم جاودان. چقدر دلم برای نوشته‌هاش تنگ شده به خصوص الآن. متی عزیزم میبوسمتان و مواظب خودتان باشید.

 

مجید وحیدی: با آرزوی بهترین‌ها برای انسان‌های بی ادعا و شریف و البته دوست داشتنی .یاد و نام بابک عزیز به همت خانواده محترم و دوستان و رفقا همیشه زنده ست . یادش گرامی .

 

امیر دهقان: درود به خانواده پاکزاد . تلاشگران عدالت و آزادی .

 

مازیار گیلانی‌نژاد: درود بر شما و هادی گرامی که چنین بابکی را پروردید.

 

اردشیر زارعی‌قنواتی: یاد بابک عزیزمان همیشه در قلبمان مانا و ماندگار است🌺

 

بهروز مطلبی: می‌دونم چرا گاهی آدم لالمونی می‌گیره. گاهی توی دلت یه انبار حرف داری ولی هرچی زور می‌زنی، نه میتونی چیزی بگی، و نه میتونی چیزی بنویسی. پنداری یه چیزی راه گلو و زبانت را گرفته باشد. یعنی فقط میتونی با چشم ودلت بگی آن‌چه را که می‌خواهی. من الآن دقیقن درهمین حال و هوا هستم. تنها چیزی که از خیالم می‌گذرد این است که جای بابک عزیز، به ویژه الآن، خیلی خیلی خالی است. و یه کار دیگه‌ای هم که ازم ساخته است این‌که، با دل انگشت، جلو غلطیدن دانه های اشکم را بگیرم. یادش ماندگار.