|

تولد نخستین اتحادیه‌ی کارکری جهانی

الیور مورگان

برگردان: بابک پاکزاد

اتحادیه‌های کارگری آلمان٬ آمریکا و بریتانیا با گام‌های استوار عزم جزم کرده‌اند تا با حرکت به سوی ایجاد یک اتحادیه‌ی کارگری بین‌المللی با بیش از شش میلیون عضو٬ قدرت سرمایه‌داری جهانی را به چالش بطلبند.

Amicus بزرگ‌ترین اتحادیه‌ی بخش خصوصی بریتانیا و IG METALL٬ اتحادیه‌ی بخش مهندسی آلمان به همراه دو سازمان کارگری در آمریکا یعنی فلزکاران متحد و انجمن بین‌المللی ماشین‌کاران که در نوع خود بزرگ‌ترین هستند٬ به منظور جلوگیری از اقدام کمپانی‌ها برای ایجاد رقابت میان نیروی کار در کشورهای مختلف توافق‌نامه‌ای را به امضا رساندند.

حرکت مذکور که در هفته‌ی جاری اعلام شد٬ توسط رهبران اتحادیه‌ها به عنوان نخستین گام به سوی ایجاد یک اتحادیه‌ی واحد تلقی شد که می‌تواند به مثابه‌ی جبهه‌ای متحد در برابر شرکت‌های چند ملیتی عرض اندام کند.

درک سیمپسون٬ دبیر کل Amicus اظهار کرد: «هدف ما خلق یک اتحادیه‌ی واحد قدرتمند است که بتواند برای مبارزه با نیروهای جهانی سرمایه از مرزها گذر کند. من طی چند دهه‌ی آتی ظهور سازمان‌های چند ملیتی را پیش‌بینی می‌کنم.»

Amicus در ماه مه تلفیق با اتحادیه‌ی کارگران بخش حمل و نقل برای ایجاد یک سازمان کارگری قدرتمند با دو میلیون عضو را برنامه‌ریزی کرده است. اتحاد با IG METALL با ۴/۲ میلیون عضو٬ USW با ۲/۱ میلیون عضو و Machinist با ۷۳۰ هزار عضو سازمانی با ۳/۶ میلیون عضو ایجاد خواهد کرد.

سیمپسون افزود: «سبک سنگین کردن کشورها و نیروی کار و مبادله و جا به جایی برای کسب حداکثر سود از سوی شرکت‌های چند ملیتی عامل امضای توافق‌نامه‌ی هم‌بستگی شد که قبلاً میان اتحادیه‌های کارگری آلمان و آمریکا به امضا رسیده بود که به نظر من٬ بهترین راه برای مبارزه با چنین اقداماتی است.»

اتحادیه‌های کارگری انگلستان به طور مکرر ادعا کرده‌اند که کمپانی‌های جهانی٬ مشاغل بریتانیایی‌ها را از بین می‌برند چرا که قانون حمایت از اشتغال در این جا ضعیف‌تر از کشورهای دیگر است. برای مثال در ماه آوریل٬ پژو اعلام کرد که کارخانه‌ی تولید اتومبیل خود در حوالی Coventry را بسته است که منجر به از دست رفتن ۳۰۰/۲ شغل شده است. گفته می‌شود کار به اسلواکی انتقال داده شده که هزینه‌های نیروی کار ارزان‌تر است هم‌چنین بخشی از آن نیز به فرانسه زادگاه پژو انتقال یافته است. به نظر می‌رسد سیمپسون با تونی وودلی٬ دبیر کل T&G اشتراک نظر دارد که در اوایل ماه جاری اظهار کرد: «این که اتحادیه‌ای کارگری بخواهد در یک کشور فعالیت کند٬ ایده‌ای است که دوران آن گذشته است.»

T&Gدر گذشته به شکل نزدیکی با اتحادیه‌های کارگری کشورهای دیگر کار کرده است. این اتحادیه به صورت مشترک در امر سازمان‌دهی و مبارزات SEIU اتحادیه‌ی کارگران خدماتی آمریکای شمالی که ۳/۱ میلیون عضو دارد٬ فعالیت کرده است. اگر چه٬ T&G هیچ‌گاه نظیر Amicus همکاری را به یک توافق‌نامه‌ی رسمی برای همکاری بدل نکرد.

وودلی معتقد است اتحادیه‌ها باید برای مبارزه با تأثیر فزاینده‌ی سرمایه‌ی جهانی در مقیاس بین‌المللی دست به اقدام مشترک بزنند.

منبع: Guardian

برگرفته از: روزنامه سرمایه ۱۹ بهمن ۱۳۸۵ شماره ۳۹۰

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *