دستمزد زنان را افزايش دهيد
دستمزد زنان را افزايش دهيد
سيو بهان بنت
برگردان: بابك پاكزاد
براي برخي آمريكاييها روز جهاني كار ( Labor Day ) رفتن به پيك نيك، روبهراه كردن بساط كباب يا رفتن به سواحل و گذراندن تعطيلات را تداعي ميكند اما بررسيهاي اخير نشان ميدهد كه براي بسياري از آمريكاييها به ويژه زنان، روز كار يادآور شرايط تلخي است؛ زيرا بسياري از زنان و كودكان مجبورند با دستمزدهايي كه براي آنها فقر و كار سخت را به ارمغان آورده زندگي را بگذرانند.
گزارشي كه هفتهی گذشته از سوي بنياد زنان منتشر شد نگاهي جامع پيرامون وضعيت زنان كارگر را از سوي برخي از افراد صاحب صلاحيت فراهم آورده كه روايت بعضي از اين افراد بسيار نااميد كننده است.
گزارش «حداقل دستمزد را افزايش دهيد: دستمزدها و سياستهايي كه در مورد همهی ما اعمال ميشود» از سوي هالياسكلر، لار ميكيتا و سوزان ويفالد به نگارش درآمده است. اسكلر، نويسنده و مفسري است كه در بين آثارش ميتوان به «افزايش فرصتها: پركردن شكاف در حال رشد ثروت در بين آمريكاييها» اشاره كرد. ميكيتا در موسسهی Solution and progress تحليلگر ارشد سياستگذاريها است و در دانشگاه تمپل مدرس برخي واحدهاي درسي با موضوع زنان و اقتصاد است. ويفالد سالهاي متمادي يك سازمانده اجتماعي بوده و مدير برنامهريزي نهادي در بنياد زنان و همچنين هماهنگكنندهی كمپين «حداقل دستمزدها را افزايش دهيد» است. ماري. مي. ويلون، رييس بنياد زنان ميگويد از هر سه كارگري كه حداقل حقوق را دريافت ميكنند دو نفر زن هستند.
چندان متقاعدكننده به نظر نميرسد كه درآمد سالانهی فردي با حداقل دستمزد كه معادل 712/10 دلار در سال دريافت ميكند، به ويژه در مورد زنان تنهايي كه تامينكنندهی فرزند خردسالي نيز هستند و به سختي زندگي را ميگذرانند، پولي براي رفتن به پيك نيك آن هم در «روز كار» باقي گذارد.
او ميافزايد: «زني كه از حداقل دستمزد برخوردار بوده و ساعتي 15/5 دلار دستمزد ميگيرد نميتواند خودش را اداره كند چه رسد به خانواده.» علاوه بر اين، با اينكه زنان 48 درصد نيروي كار را به خود اختصاص دادهاند. اما لازم به ذكر است كه 59 درصد از كارگران كمتر از ساعتي هشت دلار دستمزد ميگيرند. زنان سهم نامتناسبي از مشاغل را در صنايع با دستمزد پايين و همچنين سهم نامتناسبي از مشاغل با دستمزد پايين در صنايع با دستمزد بالا را از آن خود كردهاند.
امروز نرخ رسمي فقر بالاتر از 30 سال پيش است
از ديگر اطلاعات مندرج در گزارش ميتوان به اين موارد اشاره كرد:
• امروز نرخ رسمي فقر بالاتر از 30 سال پيش است.
• امروز در مقايسه با تورم، حداقل دستمزد پايينتر از سال 1950 است.
• تعداد آمريكاييهاي بدون بيمهی خدمات بهداشتي و پزشكي، بيش از 10 سال پيش است.
• ايالات متحده در ميان 14 كشور صنعتي جهان از بالاترين تعداد كودكان فقير و بالاترين تعداد كارگران با حداقل دستمزد برخوردار است.
• تقريباً از هر پنج خانوار يكي تمام درآمد خود را براي تداوم زندگي خرج كرده و يا حتي دچار كسري است.
يونيسف با مقايسهی ايالات متحده، ايرلند، اسپانيا، بريتانيا، آلمان و مجارستان نتيجهگيري ميكنند؛ «براي كودكان آمريكايي نسبت به كودكان ديگر كشورها كمتر اين احتمال وجود دارد كه بتوانند از لايههاي تحتاني ردهبندي توزيع درآمد خارج شوند و اين شرايط، تلقي عام مبني بر امكان تحرك و وجود فرصتها در ايالات متحده را زيرسوال ميبرد.»
نويسندگان گزارش بنياد زنان ميگويند كه چنين وضعيتي براي اين كودكان، مسير را براي بدلشدن به نسل بعدي كارگران با حداقل دستمزد هموار ميكند.
با عدم دريافت دستمزد مناسب، كارگران به كارفرمايان يارانه ميدهند.
گزارش مذكور اين طور استدلال ميكند كه «هنگامي كه كارگران دستمزد متناسبي براي يك روزكاري دريافت نكنند نه تنها به آنها كمتر از آنچه شايسته آنند پرداخت ميشود بلكه آنها از اين طريق در عمل به كارفرمايان، سهامداران و مصرفكنندگان يارانه ميدهند.»
آمارهاي ديگر جمعآوري شده دراين گزارش به شرح زير است:
• براساس مطالعهی صورت گرفته از سوي women Policy Research ; يك زن 25 ساله كه به صورت تمام وقت شاغل باشد تا سن بازنشستگي (65 سالگي) 000ر532 دلار كمتر از يك كارگر مرد با همان شرايط درآمد خواهد داشت كه در معناي شكاف درآمدي به ميزان بيش از نيم ميليون دلار است.
• زنان فقط مالك چهار درصد از 500 كمپاني برتر پردرآمد جهان هستند و در اين كمپانيها تنها چهار نفر از مديران ارشد زن هستند.
• زنان تنها شش درصد از جايگاههاي كليدي (رييس هيات مديره، معاون رييس هيات مديره، مدير ارشد، مدير مياني) را به خود اختصاص دادهاند.
• زنان بخش اعظم كارگراني كه دستمزد آنها ساعتي كمتر از هشت دلار است را دربرميگيرند يعني در بخش خدمات پزشكي 88 درصد ،در بخش خدمات اجتماعي 84 درصد و در بخش خدمات آموزشي 74 درصد.
• زنان 28 درصد نيروي كار در كارخانههاي توليدكنندهی كالاهاي مصرفي بادوام را به خود اختصاص دادهاند كه 48 درصد از آنها كمتر از ساعتي هشت دلار دستمزد ميگيرند.
• زنان 92 درصد نيروي كار خدمات خانگي را در كسب و كاري به خود اختصاص دادهاند كه 63 درصد كارگران شاغل در آن كمتر از ساعتي هشت دلار دستمزد دريافت ميكنند.
• در 1979، 7/40 درصد از كارگران با درآمد پايين در بخش خصوصي، از سوي كارفرما تحت پوشش بيمه خدمات بهداشتي و پزشكي قرار داشتند تا سال1998 اين ميزان به سرعت نزول يافت و به 6/29 درصد رسيد.
• زنان 41 درصد نيروي كار در بخش مخابرات و ارتباطات را به خود اختصاص دادهاند اما 58 درصد كارگران اين بخش كمتر از ساعتي هشت دلار دستمزد ميگيرند
منبع: Women’s news
شماره ۵۵ – بهروزرسانی: ۱۳۸۶/۰۲/۰۲